English
Έμβλημα της Κυπριακής Δημοκρατίας Τμήμα Αρχαιοτήτων


Αρχική Σελίδα |Συνήθεις Ερωτήσεις | Χάρτης Πλοήγησης | Συνδέσεις | Επικοινωνία
Αναζήτηση:  
Αναζήτηση
Ειδική Αναζήτηση         
Ανασκαφές
Πίσω
ΕκτύπωσηΕκτύπωση


Πύργος- Μαυροράχη, Λεμεσού: Ιταλικό Εθνικό Συμβούλιο Ερευνών

Αρχαιολογική έρευνα στην τοποθεσία Μαυροράχη στον Πύργο Λεμεσού

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων ανακοινώνει ότι έληξε η πρώτη φετινή περίοδος ανασκαφών στην τοποθεσία Μαυροράχη στον Πύργο Λεμεσού. Από το 1998, η αρχαιολογική αποστολή του Ιταλικού Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών στον Πύργο χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιταλίας, την Πολιτιστική Ένωση Tuscia Cultura, το Κέντρο Πειραματικής Αρχαιολογίας της Blera Italia και το Κοινοτικό Συμβούλιο Πύργου.

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν στο φως ένα αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα περίπου 2000 τετραγωνικών μέτρων, που καταστράφηκε από σεισμό γύρω στα 1800 π.Χ., στα τέλη της Μέσης ΙΙ Κυπριακής Χαλκοκρατίας. Γεωφυσικές έρευνες έχουν δείξει πως τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα σε αυτό τον χώρο μπορεί να εκτείνονται ως και 4000 τετραγωνικα μέτρα. Στα βαθύτερα στρώματα της ανασκαφής βρέθηκαν ευρήματα που αποδεικνύουν πως ο χώρος βρισκόταν σε χρήση από τα πιο πρώιμα στάδια της Πρώιμης Κυπριακής Χαλκοκρατίας (2400-2000 π.Χ.). Ιδιαίτερης σημασίας είναι η ανακάλυψη μιας ζώνης εργαστηρίων για παραγωγή ελαιολάδου. Χρησιμοποιήθηκε επίσης για την επεξεργασία χαλκού, την παραγωγή ορειχάλκινων αντικειμένων, την παρασκευή αρωμάτων και φαρμάκων, τη βαφή υφασμάτων με φυτικές βαφές και την ύφανση τους. Βρέθηκε επίσης ένα ξεχωριστό δωμάτιο με ειδικό εξοπλισμό για παραγωγή κρασιού, για χρήση σε φάρμακα και αρώματα. Τα διάφορα δωμάτια στα οποία ελάμβαναν μέρος οι διάφορες δραστηριότητες επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Ο χώρος αυτός είναι σημαντικός γιατί τα στρώματα χρήσης θάφτηκαν ως είχαν, από τους τοίχους που κατάρρευσαν στη διάρκεια ενός σεισμού. Αυτά τα δεδομένα επιτρέπουν να κατανοήσουμε τις διαδικασίες της μεταλλουργίας, της γεωργίας, της παραγωγής υφασμάτων και φαρμάκων, με τη βοήθεια της αρχαιολογίας, της αρχαιομετρίας, της παλαιοβοτανολογίας, της παλαιοζωολογίας και της εθνοαρχαιολογίας.

Κατά τη διάρκεια του 2008 ένα δεύτερο κτίριο αποκαλύφθηκε στα νότια της εργαστηριακής ζώνης. Πρόκειται για μια μοναδική κατασκευή δύο δωματίων διαρρυθμισμένων σε έναν τριγωνικό χώρο (12×12×24 μέτρα με γωνίες 90º/45º/45º). Όπως και το προηγούμενο κτίριο και αυτό καταστράφηκε από σεισμό γύρω στα 1800 π.Χ. Η ανασκαφέας πρότεινε πως το κτίριο αυτό είναι ιερό με βωμό, που περιβαλλόταν στις δύο πλευρές από κανάλι. Το κανάλι, που ήταν κατασκευασμένο από βότσαλα και επιχρισμένο στις πλευρές, πιθανόν να χρησίμευε για την απορροή του αίματος των σφάγιων. Στη βόρεια πλευρά του βωμού ένας τετράγωνος λάκκος ήταν η πηγή του νερού για τις θυσίες. Σύμφωνα με την ανασκαφέα, η λατρευτική χρήση υποστηρίζεται από άφθονα ευρήματα, όχι μόνο κεραμική, που περιλαμβάνουν τέσσερα ασβεστολιθικά κέρατα διαφόρων μεγεθών και τα οστά ζώων, κυρίως κρανίων βοδιών και κριαριών. Η τριγωνική κατασκευή φαίνεται να ανήκει στο τελευταίο επεισόδιο χρήσης του χώρου, που με βάση την κεραμική χρονολογείται στη Μέση ΙΙ Εποχή του Χαλκού.

Όσον αφορά ιστορικά παράλληλα, βωμοί με κανάλι για την απορροή των υγρών της θυσίας περιγράφονται στη Βίβλο σε ιερά που όμως δεν είναι τριγωνικά. Το τριγωνικό σχήμα της κατασκευής στον Πύργο είναι μοναδικό και φαίνεται να αναπαράγει το τριγωνικό σχήμα μιας μικρότερης κατασκευής στο κυρίως κτίριο που είχε ανασκαφεί προηγουμένως. Αυτή η μικρότερη τριγωνική κατασκευή μπορεί να ανήκει σε ένα ιερό που χρονολογείται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού, αφού η θεμελίωση του βρέθηκε σε μεγαλύτερο βάθος. Στο μέσο της μικρής τριγωνικής κατασκευής, μια μεγάλη τρύπα που περιβάλλεται από διπλή σειρά λίθων ίσως να είναι η θέση όπου στεκόταν ένας πίθος που βρέθηκε σε κομμάτια εκεί γύρω. Τα κομμάτια ενός δεύτερου πίθου στα νότια του βωμού βρέθηκαν μαζί με τμήμα ενός σπάνιου τετράποδου αγγείου του Ερυθροστιλβωτού ρυθμού. Δύο χάλκινα ενώτια που χρονολογούνται στη Φάση της Φιλιάς, άλλα περίαπτα από όστρακα και άφθονα θραύσματα αγγείων με επίπεδες βάσεις, όλα χαρακτηριστικά της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού, βρέθηκαν στα βαθύτερα στρώματα πιστοποιώντας πως το κτίριο είναι μια από τις αρχαιότερες κατασκευές στον χώρο αυτό. Η χωροθέτηση αυτού του ιερού κοντά στον περίβολο που θα χρησιμοποιείτο για εργασίες μεταλλουργίας συγκρίνεται από την ανασκαφέα με τη μεταγενέστερη παράδοση της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, όπου χώροι λατρείας τοποθετούνται κοντά σε εργαστηριακούς χώρους μεταλλοτεχνίας (Μύρτου Πηγάδες, Κίτιον, Αθηένου, Έγκωμη).













Αρχή Σελίδας


Καλύτερη Απεικόνιση με MS Internet Explorer 5.5+, Netscape Navigator 6.2+


© 2005 - 2018 Κυπριακή Δημοκρατία, Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων

Τμήμα Αρχαιοτήτων
Αρχική Σελίδα | Κυβερνητική Πύλη Διαδικτύου | Αποποίηση | Υπεύθυνος Σελίδας